|
Relingen
We weten allemaal wel wat het "werkwoord" LEUNEN inhoudt. Er zijn diverse leden die dit wekelijks demonstre-ren aan onze zojuist gereedgekomen tekentafel. Hier hebben reeds enkele "onderhoudende gesprekken" plaatsgevonden. Aan boord van schepen treft men ook leuningen aan, ze noemen dit relingen, maar die dienen ertoe om te voorkomen dat er mensen uit de boot vallen. "Logisch" zou je zeggen, maar als je een modelletje op pakweg schaal 1 : 500 van zo'n schip wilt maken, komt onherroepelijk het ogenblik waarop je jezelf afvraagt of ze die dingen nou niet beter wat meer uit het zicht hadden kunnen zetten! Wie wel eens heeft toegegeven aan de verleiding om zo'n piepklein gevalletje uit koperdraad of iets dergelijks in elkaar te solderen komt erachter dat het leven duidelijk minder prettig is als je ongenadig je vingers brandt en ondanks alle moeite moet zien dat het resultaat er niet zo strak uitziet als je had gehoopt. Als het wel lukt, is er altijd wel een hulpvaardige bewonderaar te vinden die voelt of een dergelijke kleine reling ook een stootje kan hebben! Dat kan dus niet en rechtbuigen blijkt dan ook een kunst te zijn die niet iedereen verstaat.
Zoals ongetwijfeld bij velen bekend is, specialiseert Frank Krug zich in het bouwen van scheepsmodellen op kleine schaal. Hij is tot de conclusie gekomen dat relingwerk vooral niet van metaal gemaakt moet worden. Na enige experimenten met fijnmazig nylon horrengaas, is hij tot de conclusie gekomen dat miniatuur reling het beste met behulp van een simpel hulpstukje van gewoon machinegaren gemaakt kan worden. Het gebruikte garen mag niet pluizen en daarom gebruikt Frank dan ook garen dat voor 65% uit polyester en voor 35% uit katoen bestaat. Het hulpstuk bestaat uit een houten frame van ca. 25 x 7 cm. De lange zijden van het frame wordt voorzien van een aantal ondiepe zaagsneden op tussenafstanden van ca. 5 mm. De korte zijden worden ook ingezaagd, maar de zaagsneden zijn hier in groepen van drie aangebracht met een tussenafstand van slechts 11/2 mm. In het door Frank getoonde hulpstuk bevinden zich 5 van dergelijke groepen. Door deze zaagsneden worden nu zodanig draden gespannen dat de lange draden op de korte draden liggen. Om dit te bereiken moet er wel eens een beetje aan de gespannen draden worden "geprutserd" in de zaagsneden, maar dit klinkt ingewikkelder dan het in werkelijkheid is. Het helpt wel om het hulpstuk zo stabiel mogelijk te maken door tussen de lange zijden één of meerdere afstandstukjes te plaatsen. De garen draden veroorzaken nogal wat spanning! Nadat de draden zijn aangebracht worden de einden vastgezet aan een spijkertje. De gespannen draden worden nu ingesmeerd met een sneldrogende celluloselak. Frank gebruikt hiervoor de goedkoopste blanke nagellak die de Hema op de schappen heeft. Het is aan te bevelen om bij het lakken vooral te letten op de verbindingspunten van de elkaar kruisende draden. Als de lak volledig is uitgehard, (Frank neemt hiermee geen enkel risico en laat eenvoudig de handel een paar weekjes drogen), kan men naar behoefte de benodigde lengten reling uit het hulpstuk knippen. Eventueel kan men voordat de reling op het model wordt aangebracht met beleid, een scherp mes (en een bang hart) de uitstekende stukjes nog wat bijtrimmen.
Het resultaat is een mooie strakke miniatuur reling, die veel minder kwetsbaar is en toch voldoende te verbuigen is om de afrondingen van het dek goed te kunnen volgen.
Op dezelfde wijze maakt Frank trapleuningen. In dit geval worden de spijlen gewoon haaks op twee zijden van de mal gespannen. De langsdraden worden nu opgespannen onder een zelfde hoek als de stijghoek van de trap. Verder is de afwerking gelijk aan het hierboven beschreven proces.
|
